Van den Muijsenberg: 'Het plezier moet terug, dan komen de resultaten vanzelf'

BERLICUM, 8 juli 2007 - Vier seizoenen lang zat er een stijgende lijn in de ontwikkeling en resultaten van BMC 6. Tot het rampseizoen 2005/2006. Een tiende plaats én geen kwiswinnaar. De afgelopen jaargang ging al niet veel beter. Maar leider/speler Joost van den Muijsenberg ziet de zomer van 2007 als de ommekeer. ,,Met de nieuwe aankopen zijn we er als team op vooruit gegaan.” Een openhartig gesprek met de 26-jarige captain van BMC 6.

Joost, het afgelopen seizoen eindigde BMC 6 op de negende plaats. Een flinke teleurstelling?
,,Zeker. De verwachtingen waren vooraf misschien wat hooggespannen, omdat we in een ander district kwamen te spelen. We speelden vijf seizoenen in de regio Den Bosch en gingen nu ineens naar Waalwijk. Van BMC 4 hoorden we dat het daar veel sportiever aan toeging. Niet alleen qua tegenstanders, maar ook de scheidsrechters zouden eerlijker fluiten. Naïef als wij zijn, dachten we dat de overplaatsing onze prestaties wel ten goede zou komen. Een misvatting. We verloren niet alleen veel punten door scheidsrechterlijke beslissingen, maar achteraf kan ik ook zeggen dat we heel goed in staat waren om zelf punten te morsen.”

Was er vooraf geen enkel teken dat het wel eens een lastig seizoen zou kunnen worden?
,,We wisten natuurlijk dat we met een krappe selectie begonnen. Maar we konden geen extra aankopen meer doen. Uiteindelijk ging het daarop dan ook mis. Steeds meer spelers kregen andere verplichtingen op zondag, en er werd makkelijker afgezegd. Bovendien hadden we veel blessureleed. Ik heb het idee dat niet iedereen in zijn beste doen was. Maarten van Pinxteren had problemen met zijn knie, Frank was chronisch geblesseerd en Joakim en Maarten Lamers kampten met enkelkwetsuren. Maarten Kuijpers en Davey hadden slaaptekort en Mark had iedere week wel een blauwe plek. Hierdoor moesten er gastspelers worden gevraagd of zelfs spelers met lichte blessures spelen. Het gevolg was dat er wekelijks geschoven moest worden met het systeem en de opstelling. De automatismen ontbraken en spelers kwamen niet in hun ritme. Dat gaat wel eens ten koste van de resultaten.”

Leg je hiermee de vinger op de oorzaak van de tegenvallende eindrangschikking?
,,Ik denk het wel. We hebben nauwelijks in onze sterkste opstelling kunnen spelen. Zeker ook als je kijkt dat één van onze beste spelers, Randy, er dit seizoen maar twee keer bij kon zijn. Al met al hing er niet echt een optimale sfeer, en door al deze omstandigheden verloren we al snel het zicht op een goede eindklassering. Dat neem je ook mee naar de volgende wedstrijden. De motivatie was gewoon ver te zoeken in sommige duels. Ondanks dat alles hadden we tóch hoger moeten eindigen, vind ik. Maar de omstandigheden waren verre van ideaal.”

Als leider heb je dus niet gefaald?
,,Nee. Ik heb als leider uitmuntend werk geleverd. De ballen waren goed opgepompt, de wedstrijdlijsten nauwkeurig ingevuld, de kleedkamers schoongemaakt en er stonden elke week minimaal elf man op het veld. Puur naar de prestatie kijkend was het inderdaad armzalig, maar daar mag je mij niet op afrekenen. Het was een hele krachttoer om het seizoen tot een goed einde te brengen. Het leek een tijdlang een aflopende zaak, maar uiteindelijk zijn er slechts twee gestopt. Joakim vertrok naar BMC 3 en Hein heeft zijn schoenen definitief opborgen.”


'Het voetballen zelf is natuurlijk het leukste.'

Je zegt dat er elke week genoeg spelers waren. Dat klinkt logisch, maar was niet zo?
,,Dat ging zeker niet vanzelf dit seizoen. Het was ook geen onwil. Tenminste, niet in de meeste gevallen. Maar wij waren niet het enige team dat krap zat, dus ook al wist ik ruim op tijd dat we man te kort zouden komen, dan was het vaak toch afwachten of andere teams ons konden helpen. Helaas kwam er ook nog steeds vaak op zaterdagavond een afmelding binnen voor de dag erop. Wat dat betreft was het fijn dat BMC 7 de thuiswedstrijden om 10.00 uur speelde, als wij om 12.00 uur thuis moesten. Met dat team hadden we goede afspraken en kon altijd iets geregeld worden. En aangezien wij zelf zo ontzettend fit zijn, waren er ook altijd wel één of twee die van ons met hun meespeelden. Daardoor waren zij bereid ook met ons mee te spelen. We hielpen elkaar. Al is twee duels spelen op één dag niet bevorderlijk voor je prestaties.”

Het klinkt alsof je er weinig pret aan beleefde?
,,Ach, het hoort erbij. Maar het is duidelijk niet één van mijn favoriete bezigheden om bij andere teams te bedelen voor spelers, terwijl je zelf nauwelijks wat terug kunt doen. Achteraf bezien is alles op zijn pootjes terecht gekomen. Maar je moet me niet vragen hoe, want soms was het allemaal maar net aan.”

Kreeg je voldoende waardering van de spelers, of haalde jij je genoegdoening als speler uit het plezier op het veld?
,,Op het eind van het seizoen was alles wat duidelijker. De afspraken met het ‘uitwisselen' van spelers met andere teams waren beter geregeld. Maar sommigen gaan er gewoon vanuit dat alles goed komt, dat de leider dat ‘maar even moet regelen'. Dat is wel eens vervelend. Als het goed gaat, is het normaal. Als het fout zou dreigen te gaan, is het mijn schuld. En dan was het ook nogal vervelend als spelers op eigen houtje afspraken gingen maken met andere teams, terwijl ze wisten dat wij zelf krap zaten. Daar maakte ik me wel kwaad om. Ik kan me voorstellen dat mensen die er bijna elke week zijn, ook wel eens een half wedstrijdje mogen missen, maar de situatie was bekend. Dus met andere teams op stap gaan, kon gewoon niet.”

Uit werden twaalf punten gehaald, met een doelsaldo van 41 voor en 33 tegen, terwijl thuis slechts acht punten werden gepakt met een doelsaldo van 25 voor en 41 tegen! Hoe wil je dit verklaren?
,,De scheidsrechters wil ik niet als reden aanvoeren, hoewel we die uit nog vaker mee hadden dan thuis. Ik denk dat het vooral te maken had met de spelers die beschikbaar waren. We spelen op een niveau waar de verschillen tussen de teams niet zo heel groot zijn. Behalve tegen OJC Rosmalen. Zij staken er met kop en schouders bovenuit. Het resultaat was daarom erg afhankelijk van wie er in een bepaalde wedstrijd meespeelde. Eén of twee goede spelers maakt het verschil. De rest van het team trekt zich daar ook aan op. Maar we hebben ook vaak pech gehad.”


Het BMC-6 gevoel: Lekker dollen en geinen met de jongens.

Wat voor gevoel heb je al met al aan het seizoen overgehouden?
,,Ik ben er niet tevreden over. Het was voor mij het minst leuke seizoen uit de geschiedenis van BMC 6. De eerder besproken omstandigheden en vooral de dreiging dat het einde verhaal zou worden, heeft een zware stempel op dit jaar gedrukt. We zaten in een negatieve spiraal. We hadden constant te weinig spelers, waardoor we moesten rommelen met opstellingen en de resultaten tegenvielen en daardoor was er minder plezier.”

Heb je overwogen de handdoek te gooien?
,,Nee, geen moment. BMC 6 kan niet zonder mij. Dat blijkt wel uit de ene wedstrijd die ik niet mee heb kunnen spelen vanwege een hamstringblessure. Volgens mij verloren we toen dik. Toch…?”

FC Engelen 6 – BMC 6 had een ruststand van 0-14, waarna de tegenstander op gaf.
,,Met mij erbij was het vast al 0-24 geweest… Nee, serieus. Als er geen zicht op verbetering van de situatie was gekomen, was ik gestopt. Nog zo'n jaar had ik niet getrokken. Maar over het algemeen heb ik er niet aan gedacht. Ik was meer bezig met de vraag hoe we dit seizoen konden overleven en de toekomst konden waarborgen. Uit het leiderschap haal ik überhaupt weinig plezier, hoor. Er zitten veel vervelende kanten aan. Bijvoorbeeld het maken van de opstelling, en dus wie er niet mogen spelen. Het is nooit leuk om slecht nieuws over te brengen, het is continu schipperen. Ook omdat ik toch zoveel mogelijk wil winnen en dus soms vervelende beslissingen moet nemen.”

Krijg je vaak commentaar?
,,Dat valt gelukkig mee. Iedereen heeft contributie betaald en iedereen heeft zijn eigen voorkeur voor een positie. Het is niet makkelijk alle spelers tevreden te houden. Maar ik denk dat iedereen wel beseft dat ik alles in het belang van het team doe. Ik geef mezelf geen voorkeurspositie, ook al heb ik zelf óók contributie betaald en wil ook ik gewoon spelen. Want het voetballen zelf is natuurlijk het leukste. Dat doe ik veel te graag om aan stoppen te denken. Niet voor niets heb ik vaak twee wedstrijden op één dag gespeeld. Het is wel zo dat de meeste het beter weten. Vooral Frank. Hij weet alles het beste, is echt een genie. Als ik allemaal in de praktijk zou brengen wat hij denkt dat het beste werkt, hadden we een probleem. Voor de meeste spelers is dat gewoon veel te ingewikkeld. Hij heeft een zeer bijzondere kijk op het spelletje.”


Joost overlegt met 'genie' Frank over de speelwijze.

Het was een moeilijk seizoen. Wat heb je er van geleerd?
,,Veertien spelers is echt te weinig voor een solide basis. En Maarten Lamers is geen linksbuiten of spits, háhá! Nee, serieus. Hij speelt zelf liever op die posities, maar komt achterin véél beter tot zijn recht. Het belangrijkste wat ik heb opgestoken, is dat ik meer moet openstaan voor andere ideeën. Over sommige suggesties over de opstelling had ik sterke twijfels, maar ze bleken toch te werken. Ik moet soms wat vaker experimenteren, met het hogere doel voor ogen. Ik dacht bijvoorbeeld dat Geert als laatste man geen goede keuze zou zijn, dat hij daar snelheid voor miste. Maar door zich goed op te stellen, vult hij die positie toch goed in. En Mark ontwikkelde zich afgelopen seizoen tot een prima linkshalf. Hij komt op die positie veel beter tot zijn recht. Misschien moeten we hem komend seizoen omturnen tot aanvallende linksback, omdat hij als één van de weinige linksbenig is. Als het achterin verdedigend staat, kan hij voor veel gevaar zorgen door zijn energieke spel. Noek was ook een positieve verrassing. Hij deed het héél goed als rechtsback, wat me heeft verbaasd.”

Het nieuwe seizoen moest er duidelijk wat veranderen. Wat is er gebeurd in de weken na de laatste wedstrijd van het afgelopen seizoen?
,,We hebben vijf nieuwelingen aangetrokken: Bas Heijmans, Harold van Pinxteren, Tim Pennings, Frank van Rooij en Bram van den Hurk. Bas heeft wat extra's, is een leuk voetballertje met een goede techniek. We mogen nog geen wonderen van hem verwachten in zijn eerste seizoen bij de senioren, maar hij kan zeker wat toevoegen. Frank is een stijlvolle goede verdediger, mits hij uitgeslapen is. Verdedigend een prima aanvulling, ook omdat we daar wat krapjes zaten. Harold en Tim zijn harde werkers en zijn zowel in de verdediging als op het middenveld inzetbaar. Voor Tim zie ik een rol aan de zijkant weggelegd. Door zijn goede conditie kan hij voor flink wat gevaar zorgen op de flanken, wat algemeen beschouwd toch niet ons sterkste punt was. Niets ten nadele van de spelers, maar alles ging vooral door het midden. We speelden trechtervoetbal. Harold is een degelijke middenvelder, met aardig wat ervaring. Hij heeft het talent vaak voor de goede oplossing te kiezen. Zo'n speler kunnen we goed gebruiken. Natuurlijk zal het lastig worden het verlies van Joakim op te vangen. Hij was afgelopen jaar de beste speler. Maar ik denk dat we er met deze veldspelers als team zeker op vooruit zijn gegaan.”

En met Bram van den Hurk is misschien wel de belangrijkste aanwinst genoemd, gezien het absurd hoge aantal van 90 tegengoals afgelopen jaar?
,,Dat is duidelijk teveel, ja. Moeten er absoluut minder worden. Maar daar is niet één iemand schuldig aan. Ik heb ons wel eens beter zien verdedigen. Maar het kwam goed uit dat Bram weer kriebels in zijn buik kreeg en wilde keepen… Hij is een heel goede doelman. Tenminste, dat was hij in de jeugd, toen hij nog 20 kilo lichter was. Maar ik denk dat hij snel weer op zijn oude niveau zal zitten. Bram is een prima vervanger van Geert.”

Was het moeilijk na die twee magere jaren om spelers warm te maken voor een overstap, of heeft BMC 6 nog altijd een goede naam?
,,Sommige spelers hadden weinig andere opties, maar volgens mij komen ze alle vijf met plezier. Ik denk dat het buitenstaanders niet eens is opgevallen dat het een moeilijk jaar was en daarom hebben we nog steeds een goede naam. In ons team is het leuk voetballen, zonder veel gezeik. Zonder dat het een volslagen anarchie is natuurlijk. De nieuwelingen zijn ook geen volslagen vreemden. De veldspelers hebben afgelopen seizoen al verschillende keren meegedaan, omdat wij spelers te kort kwamen. Harold en Tim zijn bovendien onze leiders geweest in het kampioensteam van de A2. Ik ben blij dat we al deze spelers na de zomer mogen verwelkomen als vaste krachten.”


Altijd op zoek naar nieuw talent, zelfs op de feestavond.

Van welke spelers verwacht je veel komend seizoen?
,,Moeilijk te zeggen. Ik verwacht wat extra's van Randy, misschien van Bas. Maar ik wil hem in zijn eerste jaar geen extra druk opleggen. We moeten het vooral hebben van het collectief. Zitten nu een stuk ruimer in de bezetting en de verdediging is er kwalitatief op vooruit gegaan. Ook over de zijkanten verwacht ik iets extra's komend seizoen. Zeker als we meer op positiewisselingen en overnemen trainen. Want daar hebben nu wat meer de spelers voor. Het kan allemaal wat minder voorspelbaar worden en vooral gevaarlijker. Als iedereen zijn basisniveau haalt, kunnen we veel punten pakken.”

Waar geef je de voorkeur aan: 4-4-2 of 4-3-3?
,,Daar ben ik nog niet over uit. We zullen het van wedstrijd tot wedstrijd bekijken. Puur kijkend naar het spelersmateriaal ben ik geneigd 4-4-2 te gaan spelen. Dat zal de basis zijn. We hebben veel middenvelders en verdedigers en maar twee pure spitsen. De vleugelspelers zijn niet de klassieke Nederlandse buitenspelers, maar de Engelse wingers. We kunnen bijvoorbeeld ook Randy vlak achter de spitsen zetten, dan is het verschil tussen 4-4-2 en 4-3-3 te verwaarlozen. De grote selectie biedt ons de luxe positie om lekker af te wisselen.”

Al voor het seizoen is de eerste nederlaag geleden. BMC 6 mag niet deelnemen aan de bekercompetitie. Wat vind je daar van?
,,Een kwestie van een miscommunicatie met het bestuur. Erg zonde. We kwamen er te laat achter dat er een bekertoernooi is voor lagere seniorenteams. Konden ons dus niet meer inschrijven. Achteraf bekeken misschien niet vervelend, omdat het vanaf de Vierde Klasse en lager is. We hadden dus zomaar dik op ons broek kunnen krijgen en dan is het plezier snel weg. We zouden dan ook verkeerd het seizoen ingaan.”

Wat was je eerste reactie op de nieuwe competitie-indeling?
,,Ik was verrast dat we weer in de regio Den Bosch zitten. Maar daar kun je niet te lang bij stilstaan. Over het niveau kan ik weinig zeggen. De meeste teams zijn qua naam geen onbekenden voor ons, maar het kunnen zomaar andere teams zijn die we niet eerder tegen hadden. Het lijkt er echter sterk op dat alle teams aan elkaar gewaagd zullen zijn en er geen team ver bovenuit steekt. Maar dat kan ik pas met zekerheid zeggen zodra ik alle teamanalyses binnen heb. Het is alvast positief dat we niet zo vaak meer om 10.00 uur spelen. Daar zullen spelers als Maarten Kuijpers, Thom en Davey blij mee zijn.”

Wat is de doelstelling?
,,Op dit moment zie ik wel mogelijkheden voor een goede klassering. Bij de bovenste vijf moet kunnen. Maar ik ben een optimist, zeg dat namelijk elk jaar. Ik wil daarom voorzichtig zijn met het uitspreken van de doelstelling. Hij moet ook bijgesteld kunnen worden, want als we in de top kunnen meedraaien, zullen we dat zeker niet nalaten. Het belangrijkste is dat het een leuker jaar wordt dan het afgelopen seizoen. Dat we wat leukere en betere wedstrijden spelen. Als we er meer plezier in krijgen, dan komen de resultaten vanzelf.”

Mid-mid of flankspeler?
,,Mid-mid. Daar doe je meer aan het spel mee. Ik kan er mijn energie beter kwijt. Het afgelopen jaar heb ik noodgedwongen op zowat elke plek gespeeld. Alleen in de spits heb ik niet gestaan. Vind ik niet vervelend, hoor. Maar het is wel rot als je er als back heel hard wordt uitgelopen…”

 

Waarom leider?
,,Omdat David Pennings het niet alleen aan kon. Ik dacht het met mijn eigenwijze kop beter te kunnen. Viel nog best tegen, kan ik wel zeggen. Tja, iemand moet het doen. Iemand die er vaak is.”

 
Aanvoerder:
,,Een teken van waardering. Ik vind het leuk aanvoerder te zijn van dit team, het maakt me trots. Ik besef echter dat ik meer moet gaan sturen. Hoewel sommigen niet te sturen zijn.”
 

BMC 6-gevoel:
,,Voor mij is dat het gebeuren in de kleedkamer. Lekker met z'n allen een beetje zitten geinen en de slappe verhalen van de nacht ervoor vertellen. Het is heerlijk elkaar een beetje te dollen. En de warming-up en het intrappen is altijd leuk. Een beetje rotzooien met een bal en Maarten van Pinxteren dollen. Het is ook grappig te zien dat iedereen die bal in de kruising schiet voor de wedstrijd, terwijl ik weet dat het in de wedstrijd weer faliekant mis zal gaan. Het is gewoon een gemoedelijk sfeertje. Maar dat krijg je als je een elftal mannen bij elkaar zet. Is al snel een beetje dollen en geinen, vrij relax allemaal.”

 

Nummer 10:
,,Mijn rugnummer. Het is ook het nummer van de spelbepaler, de mooie voetballers dragen het altijd. Behalve bij de amateurs. Daar spelen vaak de zichzelf het meest overschattende voetballers met nummer 10. Wat dat betreft is dat bij ons geen uitzondering, háhá!”